काभ्रे । दरि जमिन बरको आकाश त्यागी मोह पनि खडा भयौ खम्बा सरी जंगी परेट बनी।

कुशल मतिको चलाई द्वन्द जोडि नाता अनेकौ सुन्दर बगैँचा कल्पयौ र त आज हामी फुल्दैछौ ।

खण्डित मुटुुुले भएका छियाछियाँ छातिमा एकताको लेप पोत्दै गरजियौ आघातिमा। हामी फुलाई कणकणमा फाल्यौ तँ, म उखेलि गोराका नी मुटु काम्छन् देख्दा वीर गोर्खाली।

भाला,ढुङ्गा,खुकुरी प्रहार पीडा कति कति लाशैलाश बिच्छिदाँ नि डटेनौ एकै रति। भएर निरास चन्द्रसुर्य झुकेनन् युद्व हारी तिम्रै रगत पसिना अमर छन् दशगजा भरि।

भारा छ अधिक काँधमा तिम्रो तिरु म कसरी दिव्योपदेश मन्त्र फुक्ने बनु म पुजारी।

शसक्त छन् मस्तिष्क मेरा कान्ति अझै छरु म तिमी सर्जक म हुँ रक्षक तिम्रै गान गरु म।

फाटमा पाईला टाकुरामा रंग चुचुरोमा छ शिर तिम्रो बिम्ब मेटिए यदि छ मलाई धिक्कार।

भाईले फेरि भने कतै,अंशबण्डा गरु अन्तिम प्राण सम्म लडुँ,आमा भन्दै मरु।

क्याटेगोरी : समाचार
ट्याग : #३०१ औँ पृथ्वी जन्मजयन्ती, #hot, #पृथ्वी गान सुमित्रा बजगाइ

---

---

---